สองสามีภรรยาช่วยกันพาเด็กชายข้ามแม่น้ำ แต่เมื่อข้ามมาแล้วกลับไปพบแม้เงาของเด็กชาย หลายปีต่อมาเข้าก็ได้พบว่าที่แท้ …

สองสามีภรรยาคู่หนึ่งจากหมู่บ้านแห่งหนึ่งในมณฑลเหอเป่ย พวกเขาทั้งสองได้แต่งงานกันมานานกว่าสิบปีแล้ว แต่ยังไม่มีลูก ในขณะที่ทั้งสองกำลังจะกลับไปที่หมู่บ้านหลังจากไปหาหมอ ท้องฟ้าเริ่มมืดลงเรื่อยๆ ระหว่างที่ทั้งสองกำลังจะไปขึ้นเรือข้ามฝากนั้นก็ได้บังเอิญเจอกับเด็กชายคนหนึ่งที่เดินไปมาอย่างกระวนกระวายใจ เด็กชายอยากข้ามไปอีกฟากของแม่น้ำ แต่ไม่มีเงินติดตัวเลยแม้แต่บาทเดียว

(ภาพประกอบเนื้อหาเท่านั้น)
นายเฉินจึงเข้าไปสอบถามเรื่องราวจากเด็กชายจนทราบเรื่อง ถึงแม้เขาอยากช่วยเหลือเด็กคนนี้อย่างมาก แต่เนื่องจากฐานะทางบ้านของพวกเขาเองก็ไม่ค่อยดี อีกทั้งต้องพาภรรยาไปหาหมอ ค่าใช้จ่ายของเขาและภรรยาค่อนข้างมาเขาจึงอยากเก็บเงินเอาไว้เพื่อใช้ในครอบครัวของเขามากกว่า เขาคิดว่าอะไรที่ควรประหยัดแม้จะน้อยนิดก็ควรต้องเก็บ นี่เป็นเรื่องปกติของคนชนบท

สองสามีภรรยาขึ้นเรือเพื่อเดินทางกลับบ้าน ในขณะที่เรือเริ่มแล่นออกจากท่าฝั่งเหนือเพื่อตรงไปยังฝั่งใต้นั้น นางเทียนก็เอาแต่มองไปยังท่าเรือที่เพิ่งจากมาอย่างไม่ละสายตา

เด็กชายเองก็เช่นกัน เขามองมายังพวกเขาทั้งสองตลอดเวลา จนทำให้นางเทียนคิดไตร่ตรองอยู่สักพัก แล้วตัดสินใจบอกให้หันเรือกลับไปเพื่อรับเด็กชายคนนั้น
สามีของเธอไม่ค่อยเห็นด้วยกับภรรยาของเขา เขาบอกกับภรรยาว่า เรือแล่นออกมาได้ครึ่งทางแล้ว แล้วทำไมยังจะต้องวนกลับไปเพื่อรับคนอื่นด้วย อีกทั้งเด็กคนนี้เป็นใครเราก็ไม่รู้จัก เป็นแค่การบังเอิญพบกัน คุณไม่สามารถไปช่วยเหลือใครได้ทุกคนหรอก ในขณะนั้นเอง คนพายเรือก็ได้บอกกับนางเทียนเช่นกันว่า อย่าไปสนใจคนอื่นเลย อีกอย่างการหันเรือกลับไปหลังจากเรือแล่นออกมาได้ครึ่งทางแล้ว หากจะต้องย้อนกลับไปอีก อย่างน้อยๆก็ต้องจ่ายเพิ่มอีกหนึ่งคน ซึ่งก็เท่ากับว่าพวกคุณจะต้องซื้อตั๋วทั้งหมดสี่ใบ แต่นางเทียนเธอตัดสินใจแล้ว เธอพูดกับสามีของเธอในขณะที่สายตายังไม่ละจากฝั่ง เด็กคนนี้เป็นเด็กดี อีกอย่างฉันคงไม่สบายใจหากไม่ได้ช่วยเด็กคนนี้

เมื่อฝ่ายสามีได้ฟังเช่นนั้นก็ตัดสินใจให้คนพายเรือวนเรือกลับไปรับเด็กคนนั้น แต่อย่างไรก็ตามเขาก็ยังรู้สึกเสียดายเงินอยู่ลึกๆ เขาได้แต่ถอนหายใจแล้วบ่นพึมพำกับตัวเอง เมื่อเด็กชายได้ขึ้นเรือแล้ว เขาก็พูดคุยกับนางเทียนด้วยความดีใจ เด็กชายบอกกับเธอว่า การข้ามฟากมาที่นี่ในวันนี้นั้นสำคัญกับเขามาก เพราะว่าหากคืนนี้เขาหาครอบครัวไม่เจอ ทุกอย่างก็จะสูญเปล่าไป

(ภาพประกอบเนื้อหาเท่านั้น)

เธอมองเด็กชายด้วยความเอ็นดู แม้ว่าจะไม่เข้าใจในสิ่งที่เด็กชายพูดกับเธอเลยก็ตาม
ใช้เวลาไม่นานก็มาถึงหมู่บ้าน ในขณะที่สองสามีภรรยาเดินทางกลับบ้าน เด็กชายก็เดินตามพวกเขามาเรื่อยๆ ทำให้นายเฉินเริ่มรู้สึกไม่พอใจ จนต้องพูดกับภรรยาว่า ดูสิเพราะความใจดีของคุณทำให้เด็กคนนี้ไม่ยอมไปจากเราเสียที เอาแต่เดินตามอยู่ได้ แบบนี้คงได้ไปกินมื้อดึกที่บ้านเราด้วยสินะ
เมื่อนางเทียนได้ยินสิงที่สามีของเธอพูด เธอเองก็รู้สึกแปลกใจ เธอจึงหันไปแล้วกวักมือเรียกเด็กชายให้เดินเข้ามาหาเธอ พวกเขาถามเด็กชายว่า ดึกแล้วจะไปไหน เด็กชายก็ตอบกลับมาว่าเขาจะไปที่หมู่บ้านเพื่อตามหาคนๆหนึ่ง

นางเทียนเธอเป็นคนมีน้ำใจเสมอ เธอจึงบอกกับเด็กชายว่า ที่หมู่บ้านนั้นเธอรู้จักทุกคน หากเด็กชายต้องการไปหาใครให้บอกเธอได้เลยเดี๋ยวเธอจะให้สามีของเธอไปส่ง
เด็กชายก็ตอบกลับไปทันทีว่า “จะไปหานายเฉินและนางเทียน” คำตอบของเด็กชายทำให้ทั้งสองถึงกับงงและอึ้งไปชั่วครู่ ผ่านมาตั้งหลายชั่วโมง ที่แท้เด็กคนนี้ต้องการไปหาพวกเขานี่เอง

สองสามีภรรยายืนงงกันอยู่พักใหญ่ จากนั้น นางเทียนก็พูดกับเด็กชายว่า คนที่เด็กชายจะไปหาก็คือเธอและสามีของเธอ แล้วก็ถามเด็กชายต่อไปว่า มีธุระอะไรหรือเปล่าหนู
เมื่อเด็กชายได้ฟังดังนั้นก็รู้สึกตกใจอยู่เช่นกัน เขาทำท่าทางก้มๆเงยๆหน้ามองไปทางสองสามีภรรยา แต่ไม่ได้พูดอะไร เมื่อนางเทียนเห็นเช่นนั้น จึงชวนเด็กชายไปที่บ้านของเธอ ร่วมทานมื้อเย็นด้วยกัน เธอหันไปมองหน้าสามีแล้วพูดว่า ในเมื่อเด็กคนนี้มาหาพวกตน ก็ไม่ควรทิ้งเขาเอาไว้ข้างนอกเช่นนี้

เด็กชายบอกให้พวกเขาเดินนำหน้าไปก่อน เดี๋ยวเขาจะรีบตามไป แต่ไม่นานเด็กชายก็หายไปและไม่ตามไปที่บ้านพวกเขาอีกเลย

หลังจากที่กลับไปถึงบ้าน พวกเขาทั้งสองก็ยังคงงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น พวกเขาไม่รู้ว่า เด็กคนนี้มาหาพวกเขาทำไม ผ่านไปนานหลายวัน ภรรยาของเขาก็ยังคงไม่ลืมเด็กชายคนนั้น

กระทั่งผ่านไปสามสัปดาห์ ประจำเดือนของนางเทียนขาดไป เธอจึงไปหาหมอ ในที่สุดครอบครัวของเธอก็ได้รับข่าวดี หลังจากแต่งงานกันมาสิบปี ในที่สุดนางเทียนก็ตั้งครรภ์แล้ว

ผ่านไปเก้าเดือนทารกน้อยก็ได้คลอดออกมา พวกเขาได้ลูกชาย ทั้งสองดีใจเป็นอย่างมากเวลาค่อยๆผ่านไป ลูกชายของเขาโตขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาเริ่มรู้สึกว่า ลูกชายของพวกเขามีหน้าตาคล้ายเด็กชายปริศนาคนนั้นอย่างมาก

ในที่สุด สองสามีภรรยาก็ไขปริศนานี้ได้เสียที นางเทียนจำได้ว่า คำพูดสุดท้ายของเด็กชายคนนั้นคือ ให้พวกเขาไปก่อนเดี๋ยวเขาจะรีบตามมา ที่แท้เด็กชายมาเกิดเป็นลูกชายของเขานี่เอง !

Facebook Comments

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *